Książka Franciszka Adama Arciszewskiego pt. „CUD NAD WISŁĄ. ROZWAŻANIA ŻOŁNIERZA”.
Nota wydawnicza:
Franciszek Adam Arciszewski (z pochodzenia lwowianin), pułkownik dyplomowany, jest jednym z najwybitniejszych oficerów polskich z okresu wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Po dziesięcioletnich studiach w korpusie kadetów i akademii wojskowej i przebyciu czterech lat pierwszej wojny światowej w linii bojowej, na wszystkich frontach europejskich, wstąpił w 1918 roku do armii polskiej, formowanej we Francji, by swe bogate doświadczenia wojskowe oddać Polsce.
W czasie całej wojny polsko-bolszewickiej 1919/20 roku był szefem sztabu 13 dywizji piechoty, która odznaczyła się wybitnie w walkach z konną armią Budionnego na Wołyniu i w bitwie pod Warszawą. Walki te opisał w licznych artykułach w fachowych czasopismach wojskowych.
Pierwsza jego książka, dotycząca walk z armią Budionnego, została, natychmiast po ukazaniu się, przetłumaczona przez bolszewików na język rosyjski.
W pracy „Cud nad Wisłą” szuka płk dypl. Arciszewski naukowej odpowiedzi na pytanie, czy popularne nazwanie zwycięstwa polskiego pod Warszawą 1920 r. „Cudem” ma uzasadnienie rzeczowe. Omawia szczegółowo plany naczelnika Piłsudskiego, generałów Rozwadowskiego, Weyganda, Sikorskiego, marszałka wojsk sowieckich Tuchaczewskiego i wielu innych, porównuje je między sobą i ocenia.
Jako naoczny świadek omawianych walk, wnosi do wojskowej wiedzy historycznej wiele nieznanych dotąd szczegółów. Na podstawie wnikliwych badań stwierdza, że na polu bitwy było wiele ruchów wojskowych zupełnie inaczej wykonanych niż nakazanych, wykrywa wiele wypadków działań nie mieszczących się w normalnej doktrynie i zwyczajach wojskowych, spowodowanych „nadzwyczajnym natchnieniem”, „intuicją”, „szczęściem” itp., przy czym wszystkie te wypadki nadzwyczajne zbiegają się około dnia 15 sierpnia, i wszystkie przedziwnie grają na korzyść naszego zwycięstwa.
Ściśle wojskowa analiza bitwy doprowadza autora do doniosłych wniosków, a tezy jego są zgodne ze słowami wspaniałego kazania ks. arcybiskupa Teodorowicza, przytoczonego na wstępie „zamiast przedmowy”.
Pracę zdobi 8 wymownych szkiców, wykonanych przez autora.
W okresie międzywojennym płk Arciszewski pracował w Biurze Ścisłej Rady Wojennej, w komisji wojskowej Sejmu i był prezesem Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół”. W czasie drugiej wojny światowej był szefem gabinetu wojskowego Prezydenta Rzeczypospolitej, Władysława Raczkiewicza, potem szefem misji wojskowej w Kanadzie i w Brazylii.
Spis treści:
- Zamiast przedmowy
- I. Wstęp
- II. Polski plan bitwy
- III.Tuchaczewski przyznaje nam szczęście
- IV. 12 do 14 sierpnia
- V. 15 sierpnia
- VI. 16 sierpnia i później
- VII. Konna armia Budionnego
- VIII. Ogólny obraz bitwy
- IX. Siła jedności narodowej
- X. Zbieg okoliczności
- Zakończenie
- Wykaz imienny dowódców wielkich jednostek
Format 12×19 cm, stron 196, cz-b szkice w tekście, rozkładane mapki w załączniku, płócienna okładka z obwolutą.
Stan dostatecznie dobry (zniszczona obwoluta – z otarciami, naddarciami i ubytkami, odcięty dolny fragment stromy 7/8 – bez straty tekstu).
