„DLA MOICH DZIECI. WSPOMNIENIA MINIONYCH DNI” rosyjskiego filozofa i teologa Pawła Florenskiego.
Przełożył Henryk Paprocki.
Nota wydawnicza:
Pawieł Fłorienski (1882-1937) należy do najwybitniejszych postaci rosyjskiego prawosławia XX wieku. Jest jednocześnie przykładem tragicznego losu intelektualisty w Rosji Sowieckiej. Syn ormiańskiej szlachcianki i rosyjskiego inżyniera, urodził się na Zakaukaziu, gdzie jego ojciec pracował przy budowie kolei. Ukończywszy w Moskwie studia na wydziale nauk ścisłych, poświęcił się jednocześnie teologii i w 1911 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Odtąd jego życie umysłowe biegło dwoistym torem: badań naukowych i duszpasterstwa. Nawet w latach dwudziestych i trzydziestych występował na konferencjach naukowych w sutannie i z krzyżem na piersi. Zderzenie z systemem komunistycznym musiało w końcu nadejść i okazało się dla niego tragiczne. Najpierw został aresztowany i zesłany na krótko w 1928 roku, lecz wtedy wybroniła go pierwsza żona Gorkiego. W 1933 roku nastąpiło drugie aresztowanie i zesłanie, tym razem z wyrokiem dziesięcioletnim. Przeniesiony w 1937 roku do Leningradu, został prawdopodobnie rozstrzelany gdzieś w okolicy tego miasta.
We wspomnieniowych zapiskach Dla moich dzieci, które prowadził w latach 1916-1925, chciał przekazać potomkom atmosferę własnego dzieciństwa, swoje wczesne fascynacje przyrodą, religią i tajemnicą istnienia. Książka, wydana pośmiertnie w latach sześćdziesiątych XX wieku, stanowi niezwykły dokument: bardzo osobisty, a zarazem bogaty w szczegóły historyczne.
Spis treści:
- Wczesne dzieciństwo
- Przystań i bulwar. Batumi
- Przyroda
- Religia
- Wyjątkowe
- Nauka
- Krach
- Testament
- Posłowie: O. Siergiej Bułgakow: Kapłan ojciec Pawieł Fłorienski.
Format 12×19,5 cm, stron 332, miękka okładka.
Stan bardzo dobry (znikome otarcia okładki).
