JESZCZE ŻYWI CZY JUŻ UMARLI? DZIEWIĘTNASTOWIECZNE DOKUMENTACJE EMIGRACYJNEGO UMIERANIA

55,00 zł

Autor

Miasto wydania

Rok wydania

Wydawca

Brak w magazynie

Koszt dostawy
  • Paczkomaty InPost (czas dostawy 1–2 dni robocze) 14,00 zł
  • Poczta Polska (czas dostawy 2–3 dni robocze) 17,00 zł
  • Zamówienie powyżej 200 zł darmowa wysyłka InPost
  • Odbiór osobisty w Antykwariacie przy ul. Środkowej 12 lok. 3 (wejście od Stalowej) w Warszawie 0,00 zł 0,00 zł

„Jeszcze żywi czy już zmarli? Dziewiętnastowieczne dokumentacje emigracyjnego umierania” to książka Elżbiety Wichrowskiej poświęcona sposobom przedstawiania śmierci i ludzkich szczątków w kulturze XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczenia Wielkiej Emigracji.

Autorka analizuje zmieniający się stosunek do ciała zmarłego, ukazując napięcie między jego sakralizacją a urzeczowieniem. Ważne miejsce zajmują losy szczątków Joachima Lelewela, Fryderyka Chopina i Antoniego Ostrowskiego, które stają się punktem wyjścia do refleksji nad pamięcią zbiorową, tożsamością narodową oraz symbolicznym znaczeniem śmierci polskich emigrantów. Publikacja łączy perspektywę historycznoliteracką i kulturoznawczą, podejmując zagadnienia związane z romantyzmem, dokumentami osobistymi oraz dziewiętnastowiecznymi praktykami upamiętniania.


Nota  wydawnicza:

W wieku XIX dochodzi do schizofrenicznego rozdwojenia. Obok adoracji trupa Bliskiego i prób zatrzymania go w rozmaitych artefaktach pojawiają się działania prowadzące do urzeczowienia zwłok ludzkich — jeżeli jest to trup Obcego. Odarty ze sfery sacrum staje się on przedmiotem bez tożsamości i ludzkiej godności. W tradycji polskiego romantyzmu szczególne miejsce zajęły trupy emigrantów. Reprezentatywnych przykładów dostarczają dzieje zwłok Joachima Lelewela, Fryderyka Chopina i Antoniego Ostrowskiego. Z działań podejmowanych przez „Rozproszeństwo Nocy Listopada” wokół tych umarłych można zrekonstruować pewien styl myślenia — o Wielkiej Emigracji jako o rodzinie, a także o trupie polskiego uchodźcy jako o trupie Polski, którego odpowiednie zabezpieczenie stawało się szansą na zmartwychwstanie Ojczyzny.
Przetrwanie polskiego trupa to przetrwanie Polski.


Spis treści:

Wstęp

I. Emigracja polistopadowa

  • „Tu i teraz” – „tam wczoraj”
  • Polski, polska, polskie… Emigracja a instytucje
  • Polskie nekropolie na emigracji
  • Emigrant umiera
  • Gdzie i z kim?

II. Jak zatrzymać umierającego. Od diariusza choroby do fotografii

  • Zwłoki Bliskiego – zwłoki Obcego
  • Rekwizyty umierania
  • Diariusz choroby
  • „Jak wyglądał po śmierci?” Wizualizacje momentu zgonu
  • Tysiące pośmiertnych rysunków
  • Ostatnie słowa
  • Tuż po śmierci. Konserwacja
  • Balsamowanie
  • Czaszka kochanki

III. Trzy emigracyjne umierania i próby ich dokumentowania

Lelewel (1861) – Chopin (1849) – Ostrowski (1845)

  • Śmierć à la Maison „de Santé” Dubois. Lelewel a emigracyjna opresja
  • Fotograf Pietkiewicz
  • Chopin umiera trzydzieści sześć razy. Śmierć Chopina i przyjaciele
  • Teofil Kwiatkowski i śmierć Chopina
  • Chopin na łożu śmierci
  • Pukle włosów
  • Maska pośmiertna Chopina
  • Śmierć w Maderach – Antoni Ostrowski. Przeprowadzka na prowincję
  • Archiwa Ostrowskich z Ujazdu
  • Koszty pogrzebu śp. wojewody Antoniego Ostrowskiego
  • Relacje w listach
  • Umieranie Antoniego Ostrowskiego. Relacja Julii z Ostrowskich Michałowskiej
  • Balsamowanie i Gannal
  • Pierre-Fidèle Bretonneau. Lekarz
  • Ostatnie rysunki

IV. Wokół trupa

  • „Precz tedy umarli z miasta…”
  • Fenomen La Morgue de Paris. Ekspozycja, upublicznienie, wizualizacja
  • Nieznajoma z Sekwany i jej maski
  • Polska, Polacy, Emigracja i La Morgue

Indeks osób


Format 20×25,5 cm, stron 320, 172 ilustracje, twarda okładka.

Stan dobry (małe otarcia okładki).

Koszyk
Twój koszyk jest pustyWróć do sklepu