Książka Hermanna Langa pt. „JĘZYK I NIEŚWIADOMOŚĆ. PODSTAWY TEORII PSYCHOANALITYCZNEJ JACQUESA LACANA”.
Przełożył Paweł Piszczatowski.
Wstępem opatrzył Paweł Dybel.
Nota wydawnicza:
O ile w mowie konkretnej język ustępuje miejsca tematyzowanemu przedmiotowi, tak że w rezultacie w ogóle go nie dostrzegamy, o ile znaczące znika tu całkowicie za znaczonym, to doświadczenie w pracy z językiem będące udziałem psychoanalityka jest zgoła odwrotne. Język ma tu być widoczny w całej pełni swojej materialności, i to tak, by nie koncentrować się na materiale powszednim, którego ze względu na jego codzienność wcale już nie szanujemy. O wiele ważniejsze jest, by wsłuchać się w to, co całkowicie marginalne, że tak powiem – w okruchy mowy, w produkty jej rozpadu, w jej materialną przedmiotowość, skądinąd zgubną dla wyobrażeń o jej spirytualizmie.
HERMANN LANG (ur. 1938) studiował filozofię, medycynę i psychologię w Heidelbergu i Paryżu. Był uczniem Gadamera, u którego doktoryzował się na podstawie rozprawy Język i nieświadomość („Die Sprache und das Unbewusste”, 1972). W Paryżu studiował u Ricoeura, Foucaulta i Deleuze’a. Jako jedyny Niemiec był członkiem Lacanowskiej Ecole Freudienne de Paris. W latach 1980-1989 kierował Oddziałem Psychoterapii i Psychologii Klinicznej w Klinice Chorób Psychosomatycznych Uniwersytetu w Heidelbergu, a w roku 1990 przejął Katedrę Psychoterapii i Psychologii Klinicznej Uniwersytetu w Würzburgu, którą prowadził aż do przejścia na emeryturę w 2004 roku. Jest autorem ponad 150 publikacji z psychoanalizy, psychosomatyki, psychoterapii, psychologii klinicznej, psychiatrii i filozofii.
Spis treści:
- Paweł Dybel: Czy psychoanaliza Lacana jest hermeneutyką?
- Ja i „namiętność wyobrażeniowa”
- Początki namysłu Lacana nad językiem
- Język w rozmowie – rozmowa w języku, czyli język jako warunek konieczny psychoanalizy
- Język a Prawo (le symbolique)
- Język i skończoność
Format 12,5×19,5 cm, stron 393, miękka okładka.
Stan dobry (otarcia okładki).
